Waar eindigt het lichaam en waar begint het landschap? Die vraag vormt het vertrekpunt van Huidland, de solotentoonstelling van kunstenaar en leerlooier Amber Veel (Sint Pancras, 1981).
Veel onderzoekt de grens tussen mens, dier en omgeving niet alleen in beelden, maar met materialen die zelf veranderen: dierenhuiden, klei, sediment, water en plantaardige looistoffen. Haar fysieke, trage werkwijze brengt ambacht en hedendaagse beeldende kunst samen. Wat zij probeert te bewaren, blijft bewegen, verkleuren of vergaan. Die spanning tussen zorg, conservering en transformatie vormt het hart van haar kunstenaarschap.
Looikuil in tuin van Museum Kranenburgh
Onder een dikke laag eikenschaafsel liggen in de tuin van Museum Kranenburgh in de looikuil vijf koeienhuiden begraven. Zij ondergaan een onderaards transformatieproces van negen maanden waarin plantaardige looimiddelen uit bomen – schors, hout, gallen en wortels – de huid binnendringen. Tijdens dit eeuwenoude looiproces nemen de huiden vocht, plantaardige stoffen en het lokale ecosysteem in zich op. De huid vergroeit als het ware met het landschap. Uit dit trage, ondergrondse proces ontstaat voor Amber Veel een interessant object – een hybride grenswezen dat zich bevindt tussen lichaam en landschap, tussen bewaren en vergaan. De bewerkte huiden zullen vanaf 23 mei 2027 door kunstenaar Amber Veel in het museum worden getoond tijdens haar solotentoonstelling.
